ตัวทําละลายเป็นส่วนสําคัญในการผลิตอลูมิเนียมหล่อ การฉีดพ่นที่ไม่เหมาะสมอาจทําให้เกิดข้อบกพร่องที่ซ่อนอยู่ ความหนาของการพ่นขนาดของหยดเงื่อนไขการอบแห้งและการเลือกสูตรจะมีผลต่อผลผลิตของLPDCและCPCการทํางานของแม่พิมพ์หล่อความดันที่แตกต่างกัน
ความครอบคลุมของตัวทําละลายไม่เพียงพออาจทําให้เกิดความเสี่ยงต่อการยึดเกาะในท้องถิ่น การเคลือบบางไม่สามารถแยกอลูมิเนียมหลอมออกจากพื้นผิวเหล็กได้ แม่พิมพ์หนืดมักเกิดขึ้นในโพรงเว้าที่ซับซ้อนและหยดเจ็ทไม่สามารถเข้าถึงตําแหน่งเหล่านี้ได้ง่ายสําหรับแม่พิมพ์โครงสร้างEV
การเคลือบผิวที่หนาเกินไปเป็นข้อผิดพลาดทั่วไปในสถานที่ ตัวทําละลายที่ไม่แห้งจะสลายตัวที่อุณหภูมิโลหะหลอมละลายสูงเพื่อผลิตก๊าซ สถิติแสดงให้เห็นว่า26 %ของข้อบกพร่องของรูพรุนเกี่ยวข้องกับการพ่นหรือการอบแห้งที่ไม่เพียงพอในการหล่อโลหะผสมอลูมิเนียม
ขนาดของหยดของตัวทําละลายมีความสําคัญมาก หยดขนาดใหญ่เกินไปสะสมในโพรงและสร้างเมมเบรนของเหลว หลังจากที่โลหะหลอมละลายแล้วความชื้นที่เหลือจะระเหยทันทีทําให้เกิดการกระจายตัวของรูพรุนสําหรับการผลิตล้ออลูมิเนียมหล่อLPDC
ก่อนที่จะเทตัวทําละลายต้องแห้งสนิท ความชื้นที่ตกค้างในโพรงเป็นแหล่งหลักของรูขุมขน สภาพแวดล้อมการประชุมเชิงปฏิบัติการที่มีความชื้นสูงช่วยยืดเวลาในการอบแห้งที่จําเป็นสําหรับการหมุนเวียนของแม่พิมพ์หล่อความดันCPC
อุณหภูมิแม่พิมพ์ที่แตกต่างกันต้องใช้สูตรที่ตรงกัน การใช้ตัวทําละลายที่อุณหภูมิต่ําบนตัวยึดที่มีอุณหภูมิสูง( > 300°C )อาจทําให้การเคลือบผิวเผาไหม้ได้ทันที ก่อนที่โลหะเหลวจะเต็มไปด้วยผลป้องกันจะหายไป
การเพิ่มปริมาณแกรไฟต์มากเกินไปในตัวทําละลายตาบอดจะช่วยปรับปรุงการปลดปล่อยแต่จะก่อให้เกิดความเสี่ยงใหม่ๆ เศษแกรไฟต์ส่วนเกินผสมกับพื้นผิวหล่อเพื่อสร้างส่วนผสมที่มีคาร์บอนลดคุณภาพพื้นผิวของผลิตภัณฑ์โครงสร้างยานพาหนะไฟฟ้า
การสะสมตัวทําละลายในช่องระบายอากาศจะช่วยลดพื้นที่ไอเสียที่มีประสิทธิภาพ การฉีดพ่นซ้ําๆจะสะสมสารตกค้างของแข็งในช่องว่างไอเสียแคบ หลังจากหลายร้อยรอบการทํางานของไอเสียของอลูมิเนียมหล่อลดลงและค่อยๆปรากฏรูพรุน
การชดเชยปืนหรือการอุดตันของหัวฉีดทําให้เกิดการเคลือบผิวที่ไม่สม่ําเสมอ บางพื้นที่ได้รับการพ่นมากเกินไปในขณะที่สถานที่อื่นๆเกือบจะไม่มีการเคลือบผิว สิ่งนี้ทําให้เกิดข้อบกพร่องในการยึดเกาะและรูพรุนในชุดหล่อLPDCเดียวกัน
ตัวทําละลายไม่สามารถซ่อมแซมข้อบกพร่องของพื้นผิวแม่พิมพ์ได้ รอยขีดข่วนการสึกหรอของชั้นไนไตรด์และพื้นผิวของโพรงหยาบไม่สามารถชดเชยได้โดยการเพิ่มปริมาณของตัวทําละลาย การฉีดพ่นมากเกินไปจะเพิ่มความเสี่ยงต่อรูพรุนโดยไม่แก้ปัญหาสาเหตุของการยึดเกาะ
Procast CAEไม่สามารถจําลองข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้องกับตัวทําละลาย ข้อบกพร่องเหล่านี้เกี่ยวข้องกับสถานะของปืนฉีดความชื้นและการดําเนินงานของผู้ดําเนินการ สําหรับการตรวจสอบกระบวนการของแม่พิมพ์หล่อความดันCPCการทดสอบทางกายภาพยังคงไม่สามารถถูกแทนที่ได้
มาตรฐานSOPควรระบุระยะการพ่นความดันเวลาในการพ่นและเวลาในการอบแห้ง โครงการหล่อข้ามพรมแดนมักต้องเผชิญกับการฉีดพ่นด้วยตนเองที่ไม่สอดคล้องกัน การฉีดพ่นด้วยหุ่นยนต์ช่วยเพิ่มความสามารถในการทําซ้ําของการเคลือบผิวและลดอัตราความบกพร่องที่เกิดจากตัวทําละลายในการผลิตขนาดใหญ่
( จํานวนคํา : 891 )
คําถามที่พบบ่อย
q :เปอร์เซ็นต์ของข้อบกพร่องของรูพรุนหล่อเกี่ยวข้องกับการใช้ตัวทําละลายที่ไม่เหมาะสมหรือไม่?
ตอบ:ประมาณ26 %ของอุบัติเหตุทางเดินลมหายใจสามารถตรวจสอบได้จากการพ่นหรือแห้งที่ไม่สมบูรณ์
q :ความเสี่ยงของข้อบกพร่องที่เกิดจากการสะสมหยดของตัวทําละลายในโพรงเป็นจํานวนมาก?
ตอบ:ความชื้นที่ตกค้างจะระเหยและสร้างรูพรุนบนหล่อ
q :ทําไมตัวทําละลายต้องแห้งก่อนเทโลหะหลอมละลาย?
a :ความชื้นที่ไม่แห้งจะระเหยด้วยความร้อนของอลูมิเนียมหลอมละลายและกลายเป็นแหล่งที่มาของรูพรุน
q :ความเสี่ยงที่จะเกิดอะไรขึ้นหากคุณใช้สูตรที่ไม่ตรงกันสําหรับแม่พิมพ์ที่อุณหภูมิสูง( > 300°C )?
ตอบ:เคลือบจะเผาไหม้ทันทีบนพื้นผิวของโพรงสูญเสียการป้องกันการหลุดลอก
q :ข้อบกพร่องของการเพิ่มแกรไฟต์มากเกินไปในตัวทําละลายคืออะไร?
a :สารประกอบที่อุดมไปด้วยคาร์บอนก่อให้เกิดมลพิษต่อพื้นผิวหล่อลดคุณภาพของชิ้นส่วน
q :สารตกค้างของตัวทําละลายจะสะสมและทําลายสมรรถนะของระบบไอเสียแม่พิมพ์ที่ไหน?
ตอบ:สารตกค้างถูกฝากไว้ในช่องระบายอากาศและค่อยๆลดพื้นที่ไอเสียที่มีประสิทธิภาพ
ถาม:การฉีดพ่นตัวทําละลายที่หนักขึ้นสามารถชดเชยพื้นผิวของโพรงแม่พิมพ์ได้หรือไม่?
ตอบ:ไม่; การฉีดพ่นเพิ่มเติมเพิ่มความเสี่ยงต่อรูพรุนและไม่สามารถซ่อมแซมความเสียหายของแม่พิมพ์ในชั้นใต้ดินได้
