การซ่อมแซมการเชื่อมบางส่วนช่วยยืดอายุการใช้งานของตัวยึดh 13แต่การเชื่อมที่ไม่เหมาะสมอาจทําให้เกิดความเค้นตกค้างการแตกร้าวและความแข็งลดลง LPDC,แรงโน้มถ่วงและCPCการบํารุงรักษาแม่พิมพ์ในสถานที่ต้องใช้ขั้นตอนมาตรฐาน
การเตรียมการเชื่อม:การล้างพื้นที่ที่เสียหายอย่างสมบูรณ์ รอยแตกขนาดเล็กควรถูกขัดออกอย่างสมบูรณ์ สําหรับแม่พิมพ์โครงสร้างEVรอยร้าวที่มองไม่เห็นที่เหลืออยู่ภายใต้รอยเชื่อมจะขยายตัวภายใต้ภาระความร้อนแบบหมุนเวียนเพียง600-900รอบการหล่อ
h 13ข้อกําหนดการอุ่นก่อนการเชื่อม:อุ่นฐานฝังตัวให้ถึง380-420°Cก่อนการเชื่อม การเชื่อมแบบเย็นในท้องถิ่นโดยไม่มีการอุ่นก่อนจะสร้างรอยแตกเย็นในบริเวณที่ได้รับผลกระทบจากความร้อนของชิ้นส่วนแม่พิมพ์หล่อความดันCPCต่างกัน
เลือกอุปกรณ์เชื่อมที่ตรงกันh 13 การเติมโลหะที่ไม่ตรงกันทําให้เกิดความแข็งที่ไม่ต่อเนื่อง ค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อนที่แตกต่างกันสร้างความเค้นอินเตอร์เฟซใหม่ระหว่างการหล่อแบบวงกลมสําหรับการบํารุงรักษาแม่พิมพ์หล่อแรงโน้มถ่วง
การเชื่อมหลายชั้น:ควบคุมความหนาของรอยเชื่อมชั้นเดียวต่ํากว่า2.5มิลลิเมตร หลีกเลี่ยงการเชื่อมแบบทวิภาคีแบบหนาเดียวซึ่งจะสะสมความเค้นตกค้างในการเชื่อมขนาดใหญ่ภายในตัวยึดh 13สําหรับการซ่อมแซมแม่พิมพ์ล้ออลูมิเนียมหล่อLPDC
การขจัดความเครียดหลังการเชื่อมเป็นขั้นตอนบังคับ ทันทีหลังจากการเชื่อมความเครียด540-570°Cเพื่อขจัดความเครียด; การข้ามขั้นตอนนี้จะทําให้เกิดความเค้นตกค้างที่สูงขึ้นและเพิ่มความเสี่ยงต่อการแทรกกระดูกหักภายใต้แรงกดทับ
หลังจากกําจัดความเครียดแล้วพื้นที่เชื่อมและพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากความร้อนจะได้รับการทดสอบความแข็งแบบหลายจุด เมื่อเทียบกับข้อกําหนดของวัสดุฐานความคลาดเคลื่อนของความแข็งมากกว่า3 HRCแสดงให้เห็นว่าการบํารุงรักษาและการยอมรับแม่พิมพ์อลูมิเนียมไม่ผ่านการซ่อมแซมการเชื่อม
ตําแหน่งเชื่อมควรหลีกเลี่ยงพื้นที่ผนังบางที่มีความเครียดสูง การซ่อมแซมการเชื่อมซ้ําในตําแหน่งเดียวกันจะสะสมความเค้นตกค้าง การซ่อมแซมการเชื่อมมากกว่าสองรอบในพื้นที่เดียวกันจะเรียกใช้การประเมินการเปลี่ยนชิ้นส่วนของชิ้นส่วนโครงสร้างEV
การรักษาพื้นผิวหลังการเชื่อม:การขัดและขัดผิวต้องถูกนําออกจากชั้นคาร์บอนไดออกไซด์ ชั้นคาร์บอนไดออกไซด์ที่เหลือจะนําไปสู่พื้นที่ความแข็งต่ําในกระบวนการผลิตมวลของCPCความดันหล่อที่แตกต่างกันการเร่งการยึดเกาะอลูมิเนียมและการแตกหักความร้อน
การซึมผ่านของไนโตรเจนหลังการเชื่อม:พื้นที่เชื่อมสูญเสียการป้องกันไนโตรเจนเดิม ต้องใช้การรีไนไตรด์ในท้องถิ่น การซึมผ่านของไนโตรเจนโดยรวมอาจทําให้พื้นผิวของชิ้นส่วนดั้งเดิมที่ไม่มีการเชื่อมของแม่พิมพ์หล่อแรงโน้มถ่วงมีความเปราะเกินไป
ความเสี่ยงในการตัดสินข้อบกพร่อง:รอยแตกของพื้นผิวหลังจากการเชื่อมมมักเป็นผลมาจากการหล่อความร้อน ในความเป็นจริงนี้เกิดจากความร้อนไม่เพียงพอหรือละเว้นการกําจัดความเค้นหลังการเชื่อมระหว่างการทํางานของโรงงานซ่อมแม่พิมพ์
หมายเหตุโครงการข้ามพรมแดน:ผู้ให้บริการซ่อมแซมแม่พิมพ์ในต่างประเทศมักจะข้ามการกําจัดความเครียดหลังการเชื่อมเพื่อลดระยะเวลาการจัดส่ง ข้อกําหนดทางเทคนิคต้องใช้การอุ่นเครื่องอย่างชัดเจนในเอกสารการจัดซื้อการเติมโลหะที่ตรงกันและข้อกําหนดด้านหลังการเชื่อมที่บังคับ
( จํานวนคํา : 891 )
คําถามที่พบบ่อย
q :ช่วงอุณหภูมิการอุ่นก่อนการเชื่อมบางส่วนของฝังตัวh 13คืออะไร?
ตอบ:พื้นผิวอุ่นขึ้นที่380-420°Cเพื่อป้องกันการเกิดรอยแตกเย็น
q :ความหนาสูงสุดของการเชื่อมแบบหลายชั้นคืออะไร?
ตอบ:จํากัดความหนาของรอยเชื่อมชั้นเดียวให้ต่ํากว่า2.5มิลลิเมตรเพื่อควบคุมการสะสมของความเค้นตกค้าง
ถาม:อุณหภูมิการย้อนกลับหลังการเชื่อมบังคับคืออะไรสําหรับการกําจัดความเครียดของตัวยึดh 13หลังจากการซ่อมแซม?
ตอบ:การกําจัดความเครียดที่540-570°Cต้องดําเนินการทันทีหลังจากการเชื่อม
q :ความคลาดเคลื่อนของความแข็งของเกณฑ์ใดที่ไม่มีคุณสมบัติในการเชื่อมพื้นที่?
ตอบ:เมื่อเทียบกับข้อกําหนดของพื้นผิวการเบี่ยงเบนความแข็งเกินกว่า3 HRCเป็นที่ยอมรับไม่ได้
ถาม:กี่รอบการเชื่อมต่อในพื้นที่เดียวกันจะเรียกใช้การประเมินการเปลี่ยนตัวยึด?
ตอบ:การซ่อมแซมการเชื่อมมากกว่าสองครั้งในตําแหน่งเดียวกันแสดงให้เห็นว่าจําเป็นต้องเปลี่ยนตัวยึด
ถาม:ชั้นใดของพื้นผิวที่ต้องถูกลบออกอย่างสมบูรณ์หลังจากเสร็จสิ้นการบด?
a :ชั้นคาร์บอนไดออกไซด์บนพื้นผิวเชื่อมควรจะถูกกําจัดโดยการขัดและขัด
q :ความเสี่ยงที่จะเกิดอะไรขึ้นหากมีการแทรกซึมไนโตรเจนโดยรวมหลังจากการเชื่อมบางส่วน?
ตอบ:การซึมผ่านของไนโตรเจนอาจเกิดขึ้นบนพื้นผิวของบล็อกที่ไม่เชื่อมและกลายเป็นเปราะมาก
